De Subjectivisten

100/00 Hoofdstuk 10

Als Mozes kom ik met tien wetten gebeiteld in bits van de berg. De nummer 1 kon je natuurlijk van mijlen veraf aan zien komen.

"Thank you and goodnight!"

100/00 Hoofdstuk 9

We naderen het eind. De laatste ongenummerde platen. Veel hoofdbrekens.

100/00 Hoofdstuk 8

Muziekkrant OOR is toch eerder klaar met die 100. Man, heb ik mijn vinger niet op de pols van muziekminnend Nederland. Hier nog wat bewijs.

100/00 Hoofdstuk 7

Terwijl mijn jongste dochter de rest van het huis terroriseert met Gummy Bear, probeert vaders nog een terugblik te formuleren naar de afgelopen tien jaar. Deze week gesmolten dub, twee electroclash klassiekers, en vooruitstrevende pop.

100/00 Hoofdstuk 6

Het is weer vrijdagavond, tijd voor de volgende tien platen van het decennium.Dit keer een paar gezellige meezingers voor regenachtige dagen.

100/00 Hoofdstuk 5

En we zijn alweer op de helft. Zoveel moois en nog 50 platen te gaan.

100/00 Hoofdstuk 4

Donkere wolken pakken samen in deel 4 van de beste honderd platen van het decennium. Minstens drie bands leveren een meesterwerk af.

100/00 Hoofdstuk 3

Het is nog even wachten op The Strokes, Kaiser Chiefs...tijd voor techno in de volgende reeks van tien erg goede platen van de jaren '00.

100/00 Hoofdstuk 2

We gaan vrolijk door met de volgende tien albums van het decennium. Heel ouderwetsch compleet mp3-vrij.

100/00 Hoofdstuk 1

De honderd beste/leukste platen van de afgelopen tien jaar? Geen probleem, een mooi soort afscheidstournee waar ik mezelf af en toe kan samplen. Elke week tot mid-december een hoofdstuk met tien albums (geeft me nog de kans om een laatste (paniek) toevoeging te doen, check dat album van Etienne Jaumet!), in willekeurige volgorde want honderd albums in de “juiste” volgorde zetten slaat nergens op, hoe dichter je bij de top komt hoe groter de opstopping en de daaruit volgende hoofdbrekens. Het laatste hoofdstuk wordt dan weer wel een top-10 (die kan mooi gerecycled worden.)  Verder geen meta-analyses, “niks intro, shit begint als het begint.”

Paranoid: de oertekst van metal

En daar is de aftrap voor de volgende reeks waarmee we in het oeuvre van artiest duiken. Dit keer is het de beurt aan de oervaders van metal, de sultans van smakeloosheid, de tovenaars van de duistere energie...Black Sabbath. OMC bijt de kop van de vleermuis af en begint bij hun bekendste werk: Paranoid (1970)

Teufelswerk

Wat heeft de Meester der Duisternis de dansveteraan uit Beieren ingefluisterd dat zijn nieuwe dubbelalbum zo goed is? Waarschijnlijk "ga zo door" want DJ Hell stelt zelden teleur. De man is techno.

Quo Vadis, Techno?

Is het alweer april? Gebeurt er nog wat? Genoeg om eens te kijken of er grote lijnen in techno zijn te ontwaren. OMC zag voor het eerst in lange tijd zelfs de binnenkant van een cd-winkel.De meeste antwoorden komen, het hoeft inmiddels niet meer te verrassen, uit Nederland. Het is die VOC-mentaliteit!

Muziek voor onbekende dansvloeren

Hoogste tijd voor een nieuwe mix!

Techno, de deining, de polder

Met een omweg komt OMC uiteindelijk uit bij de bespreking van Ezekiel Honigs betoverende sad techno meesterwerk Surfaces Of A Broken Marching Band.

Pom Pom - CD001

Als een dief in de nacht breng ik u techno. De lat wordt voor techno in 2009 meteen hoog gelegd met deze zwarte monoliet uit Berlijn. OMC hoort het goedkeurend aan.

Wij komen tezamen onder 't sterrenblikken mix

Het begin van een nieuwe traditie. De kerstmix! Een mix om de ziel aan te warmen, voor die eenzame momenten achter het fornuis en al die andere momenten van introspectie rond de kerstboom en de jaarwisseling.

Jaarlijsten 2008: OMC

Genoeg gepuzzeld, dit is een eerlijke balans van 2008 (nog een paar luisterbeurten en Leviathan zou anders nog een aantal plaatsen klimmen.) Met genoeg kansen voor albums die laat in het jaar zijn uitgebracht. Als 2009 ongeveer hetzelfde brengt ben ik tevreden.

Plaat van het jaar: Where You Go I Go Too

U vraagt en krijgt. Lezer Oboema legt haarfijn uit wat zijn favoriete plaat van 2008 is. Hopelijk de eerste in een reeks. Schroom derhalve niet de eigen odes aan het muzikale object/moment/concert van het jaar op te sturen. Jaarlijsten mogen ook: maar wel met uitleg. En nu: døe de Viking discø!

Metallica als mens-machine: …And Justice For All

Death Magnetic, wat moet je ermee? In de eerste van een reeks artikelen waarin schrijvers vertellen welk Metallica album het beste is beginnen we heel gewoon met hun vierde album. ...And Justice For All uit 1988. OMC destijds net doorgedrongen tot het legioen van Satan hanteert het zwaard en de weegschaal.