De Subjectivisten

Sufjan Stevens - All Delighted People

Interessante move. Na jaren van wachten op 'echt' nieuw werk, dropt Sufjan Stevens in één week een ep een kondigt in een moeite door ook maar een nieuw album aan.

Wonderful Life

The digital billboards glowing in the gray haze all seem to say no and the poinsettias lining the median at Sunset Plaza are dying and fog keeps enveloping the towers in Century City and the world becomes a science fiction move -- because none of it really has anything to do with me. It's a world where getting stoned is the only option. Everything becomes more vague and abstract since every desire and every whim that had been catered to constantly in that last week of December is now gone and I don't want to replace it with anyone else because there's no substitute -- the teen porn sites seem different, repainted somehow, nothing kicks in, it doesn't work anymore -- and so I re-create almost hourly in my mind the sex that happened in the bedroom over those eight days she was here and when i try to to outline a script that I've been lazy about it comes out half sincere and half ironic because Rain's failure to return calls or text back becomes a distraction and then, only three days after she leaves, it officially becomes an obstacle.

Video: Hurts - Wonderful Life
Tekst: Brett Easton Ellis - Imperial Bedrooms

De Kift op Eurovisie 2011!

Zoals viel te verwachten is Sieneke kansloos ten onder gegaan in de voorronde van het Eurovisie Songfestival in Oslo. Vorig jaar bleken De Toppers ook al niet zo top. Eigenlijk is het al een aantal jaren huilen met de pet op wat betreft de Nederlandse prestaties op het jaarlijkse "camp verbroedert" festijn. Het ergste is nog dat er op één uitzondering na - het mooie, maar voor het festival veel te deprimerende Waar is de zon van Willeke Alberti - niks op die slechte resultaten af te dingen valt. De liedjes waren gewoon slecht.

Het is tijd om het een en ander recht te zetten en Nederland op zijn minst weer eens in de finale te krijgen. Het is tijd voor een puur Nederlandse act met toch een zeer internationale uitstraling. Een act die de Balkanstem kan binnenhalen met invloeden van de traditionele blaasmuziek uit die regio en die tegelijk bij de moderne punkfunkstroming gerekend kan worden.

Het is tijd voor De Kift.

Nog even de argumenten voor het Zaanse collectief op een rijtje:

• Internationaal zeer hoog aangeschreven; zo waren Franz Ferdinand, Calexico en Zita Swoon bereid ter ere van het 20-jarige bestaan een cover van De Kift op te nemen.
• Invloeden van Oost-Europese blaasmuziek en dichters, zodat ook uit die regio de punten gehaald kunnen worden.
• Tegelijk zeer authentiek Hollandse uitstraling, de band komt zo ongeveer van de Zaanse Schans vandaan.
• Zingen ook in het Nederlands, met teksten die ver boven het 'sha-la-lie' uitstijgen.
• Franz Ferdinand en De Kift coverden niet alleen elkaar, de muziek vertoont ook overeenkomsten in zijn hoekige ritmiek. Moet dus een groot publiek kunnen aanspreken.Een andere populaire rockband waarmee De Kift wordt vergeleken is Beirut.
• Al jarenlang één van de beste liveacts van Nederland, die ook onder lastige omstandigheden, zoals op straat in Parijs, prima overeind blijft:
  

• De Kift zelf staat positief tegen over het idee.

Treuzel dus niet en sluit je aan bij deze lobby op Facebook! Veel steun is nodig, want er moet door de massief eikenhoutenplaat voor de kop van de TROS Sterren.nl-kliek die bedacht had dat het een goed idee was Pierre Kartner de inzending te laten schrijven en die te laten zingen door een totaal onbekende zangeres heen breken.

Voor wie twijfelt nog de mooie video van Beguine:

Jaarlijst 2009 (Martijn B.)

2009 is een jaar van verdieping én verbreding. Een jaar om het eens wat rustiger aan te doen met de aankopen. Je kan dat natuurlijk makkelijk opvullen met downloads 'voor kratis' maar behalve de financiële motivatie wilde ik ook wat gewoontes afleren. Door gewoon eens achter te lopen en te leren leven met incomplete rijtjes in de kast bijvoorbeeld. In plaats van een aardige nieuwe van een gevestigde naam een geweldige oude klassieker of een opwindende nieuwe ontdekking. Soms wel gedownload uit semi-professionele overwegingen, maar dat werkt toch niet. Supersilent bijvoorbeeld, waarschijnlijk gaat dat muntje vallen als ik de cd nog eens aanschaf. Van John Zorn heb ik gewoon wel even genoeg. In plaats Shining nummertje VI liever eens een Erstwhile uitgave. Sterke comebacks van Megadeth, Slayer, Pestilence maar toch liever Eliane Radigue. Teitanblood klinkt wel weer tof genoeg, maar ik wil 'm niet al door en door kennen als ik eindelijk dat prachtig uitgevoerde vinyl scoor. Enfin, ik zie wel welke titels blijven kriebelen en er ooit alsnog komen. Niet heel journalistiek wellicht maar zeker hier bij de Subs mag dat geen probleem zijn. Niet langer werken voor musique[machine], tegen wil en dank gespecialiseerd geraakt in avantgarde en noise, heeft ironisch genoeg mijn interesse in dergelijke klanken juist aangewakkerd.

Kerstquizzzz

Leg uw kruiswoordraadsels, Sudoku's en cryptogrammen maar weer terzijde, hier is een grote kerstquiz voor de liefhebber op de leuke site van Swanz. En aub geen antwoorden hier plaatsen! Spelbederf laten we wederom gewoon aan sporters over. Fijne feestdagen/winter!

Jan Willem Broek

100/00 Hoofdstuk 10

Als Mozes kom ik met tien wetten gebeiteld in bits van de berg. De nummer 1 kon je natuurlijk van mijlen veraf aan zien komen.

"Thank you and goodnight!"

100/00 Hoofdstuk 9

We naderen het eind. De laatste ongenummerde platen. Veel hoofdbrekens.

100/00 Hoofdstuk 7

Terwijl mijn jongste dochter de rest van het huis terroriseert met Gummy Bear, probeert vaders nog een terugblik te formuleren naar de afgelopen tien jaar. Deze week gesmolten dub, twee electroclash klassiekers, en vooruitstrevende pop.

100/00 Hoofdstuk 6

Het is weer vrijdagavond, tijd voor de volgende tien platen van het decennium.Dit keer een paar gezellige meezingers voor regenachtige dagen.

Martijns 50 beste van '00-'08: 21-30

En deel drie...

Witchcraft - Firewood (Rise Above, 2005)

Iedereen houdt van de eerste vier platen van Black Sabbath. Alleen Magnus Pelander nog iets meer dan de rest van ons. De nerdy Zweed inspireert zich op/plundert het geluid van zijn idolen – naast Black Sabbath ook verwante bands als Pentagram, Deep Purple en Jethro Tull – en bereikt daar bij grote hoogten. Tracks als 'Chylde of Fire' of 'Queen of Bees' hadden niet misstaan op Master of Reality. Of de leerling hier de meester overtreft houd ik open, maar hij evenaart hem wel.