De Subjectivisten

Het schaduwkabinet: week 30 - 2011

Het schijnt dat Anders Behring Breivik niet naar Amy Winehouse of iets van Johnny Hoes luisterde tijdens zijn gruweltocht, maar naar ‘Lux Aeterna’ van Clint Mansell’s Requiem For A Dream. Wij luisterde weer naar heel iets anders voor onze lijstjes uit het:
 

We luisterden naar: Current 93, Sbtrkt, Simon Fisher Turner, Super Reverb, Various Artists: FRKWYS vol. 7, Tomutonttu, Bitchin Bajas / Faceplant, Chad Vangaalen, Éliane Radigue, Amelia Cuni & Werner Durand, Asva, Benny Sings en Jesse Boykins III.

 

Het schaduwkabinet: week 29 - 2011

Met blaren op de oren presenteren we onze zevendaagse in onze lijstjes uit het:
 

We luisterden naar: Phaedra, Zomby, Cloudland Ballroom, Sjøli, Circuit Des Yeux, Bon Iver, Rogue Cop en Ajilvsga. Et nous sommes allés à: Studio Kabako, Secret Chiefs 3 et Fat32.

Het schaduwkabinet: week 28 - 2011

18 dagen uit een beekje slurpen en 33 hechtingen verder, maar daar zijn dan toch weer onze lijstjes uit het:
 

We luisterden naar: A Filetta, Emre Gültekin/Joris Vanvinckenroye/Wouter Vandenabeele/Ertan Tekin, King Creosote & Jon Hopkins, Simon Fisher Turner, Deep Magic, Hertta Lussu Ässä, Guillemots, Wooden Wand en Grouper.

Cam Deas - Quadtych (Volume 1 & 2) (Present Time Excercise)

Dit jaar is over twee plakken vinyl (of op een cd) het nieuwe album Quadtych van Cam Deas uitgekomen op zijn eigen label Present Time Excercise. Deze twee platen zijn gescheiden van elkaar uitgebracht, deel een in februari met een bijhorende Europese tournee en deel twee in mei.
Op zijn eerste voiledige album, My Guitar Is Alive And It’s Singing (blackest rainbow, 2009), laat hij al duidelijk horen dat hij een begaafd gitarist is met een duidelijke focus op finger-picking. Het werk doet veel denken aan moderne gitaristen zoals James Blackshaw en Steffen Basho-Junghans, maar ook de meer traditionele Takoma style komt terug. Toch, weet hij ondanks deze referenties een duidelijk eigen stijl te ontwikkelen.

Florian Hecker – Speculative Solution (Editions Mego)

Het Oostenrijkse label (Edtions) Mego is een vreemd instituut binnen de experimentele elektronische muziek. Sinds 1994 brengt het label, met een pauze van 1 jaar, muziek in verschillende formaten en verschillende genres. Dit is allemaal nog normaal maar wat er uit wordt gebracht maakt het toch wel vreemd. Klassiekers zoals Endless Summer van Fennesz die bijna als genre definiërend kan worden gezien. Warme electronica/ambient van bewerkte gitaren. Of de experimentele popmuziek van Tujiko Noriko op Hard Ni Sasette (Make Me Hard). En Get Down van Pita met abstracte glitch, of de zware drone geluiden van KTL.
Maar daarnaast weet het ook zwaar conceptuele muziek te brengen, zoals de abstracte geluiden van Farmers Manuel, General Magic, Massimo, Ibutsu.
Bij deze laatste acts gaat de term muziek vaak niet echt meer op, eerder zou je kunnen spreken van geluidskunst. Geluidskunst die ook in galerieën en musea heeft gestaan. Het gedachtegoed van Gilles Deleuze is nooit ver weg.

Het schaduwkabinet: week 27 - 2011

Het is weer een hele tour, maar daar zijn onze lijstjes uit het:
 

We luisterden naar: Phaedra, Jenny Hval, Slayer, Howard Blake, Aril Brikha, Marissa Nadler, The Saints, The Feelies, Peste Noire, Bologna Violenta, Purling Hiss, Prurient en Skullflower.

She's So Lovely (de ongrijpbare erfenis van John Cassavetes)

Ik keek She's So Lovely net nadat ik Marshall Fine's Accidental Genius had uitgelezen, een biografie over het leven van de Amerikaanse acteur en regisseur John Cassavetes. Een vlotgeschreven boek, zonder dat je nu het gevoel hebt dat je de mensch achter het genie gaat begrijpen.