De Subjectivisten

50 x 90: 3. Primus - Frizzle Fry (1990)

Is hier mijn jarenlange verloochening van de metal (volgt nog later deze serie) begonnen? Het zou zomaar kunnen. Primus maakte veel in me los, en liet me vooral horen dat er zoveel meer was dan harde riffs, schreeuwende zangers en donderende drums - tot zover de cliché's over metal. In ieder geval, Primus sucks, en dan weten we allemaal dat dat een compliment is.

 

Het schaduwkabinet: week 4 - 2010

Ook elders in Europa discussie over de boerka. De sunn o))) fans houden hun hart vast. Wij nemen vooralsnog geen blad dan wel doekje voor de mond in onze lijstjes uit het:


We luisterden naar: These New Puritans, Get Well Soon, The Twilight Garden, Tindersticks, Humanwine, Katzenjammer Kaberett, L/M/R/W, Konntinent, Chihei Hatakeyama, Offthesky, Ian Hawgood, Kraftwerk, Melechesh, Inquisition en Farzad Golpayegani. En keken naar: What Happened Was…, Adventureland, L’Emploi De Temps, Miami Vice, The Ballad Of Jack And Rose, Ai No Mukidashi en Dokter Pulder Zaait Papavers.

50 x 90: 2. Living Colour - Time's Up (1990)

Aflevering 2, met daarin onder andere wie te vertrouwen en wie niet bij de Aardschok, en hoe een warme en soulvolle band in twintig jaar tijd verandert in een killige fusionband. En dat met dezelfde plaat.

 

Eels - End Times: I don't feel nothing now

Zoals EvR de ogen werden geopend door dEUS' Worst Case Scenario, zo was Beautiful Freak mijn instapplaat in de wereld van de alternatieve muziek. Na Eels' goede optreden op Pinkpop '97 kocht ik het album in het donkere rokerige hol dat voor platenzaak door moest gaan. Ik was er nog nooit geweest. Spannend! De twaalfjarige ik wentelde me vol zelfmedelijden (ergens toch genoeglijk) in het misantropische wereldbeeld van Mr. E. De E van Emo kun je eigenlijk wel zeggen.

Zijn god was een mens; dEUS revisited

De verzamelaar in mij wist dat ik in Antwerpen een grote kans liep daar de eersteling van dEUS op de kop te tikken. In Nederland was het kleinood in kwestie, de EP 'Zea', nergens te vinden. Zodra de VWO-excursie tijdelijk werd opgeschort om de begeleiders (docenten op leeftijd) rust te gunnen, sloeg ik mijn slag in een klein cd-zaakje. Ik heb 'm niet vaak gedraaid, maar het is een mooi curiosum. Maar goed, dEUS dus, een band die ik wel interessant vond.

Het schaduwkabinet: week 3 - 2010

Uit onderzoek blijkt dat mooie vrouwen veel sneller kwaad zijn. Gelukkig is het merendeel van de Subjectivisten man en lelijk. Tja en dan nog Haïti. Wat kan je daarover zeggen? Minder erbarmelijk zijn onze lijstjes uit het:


We luisterden naar: Rob Mazurek Quintet, Tindersticks, Lionell Horrowitz and His Combo, The RudyTrouvé Sextet, Vampire Weekend, Textile Ranch, Various Artists: Music And Migration, Tereza Salgueiro com Lusitânia Ensemble, Motorpsycho, Andy Nice, Ragnheiður Gröndal, Simon Fisher Turner, Shafiq Husayn en Camp Lo. En keken naar: Volver.

50 x 90: 1. Trouble - Trouble (1990)

En we zijn op weg! Het eerste deel van 50 x 90 is een feit, met allereerst een uiteenzetting over de metalhippies van Trouble, die door Rick Rubin in 1990 uit vrijwel zekere vergetelheid zijn gered door ze een plaats te gunnen op zijn label. Goede match, met Black Sabbath als grote gemene deler.

 

Het schaduwkabinet: week 2 - 2010

Weet je wat we doen? We beginnen een oorlog zonder al teveel na te denken. Daarna gaan we ons er jaren later druk over maken, erover nadenken, het goed uitzoeken en er een 500 pagina tellend werk over schrijven waar je in feite geen reet meer aan hebt. Veel beknopter, vredelievender en meer doordacht zijn onze lijstjes uit het:


We luisterden naar: Spiritual Unity, Katzenjammer, Bue Nordström & Dag Rosenqvist, Devendra Banhart, John Gorka en Insane Poetry. En keken naar: Dexter en Arizona Dream.

50 x 90: the prequel

Alice In Chains afgelopen jaar een goede plaat gemaakt, Soundgarden weer bij elkaar, Satchel en Blind Melon die weer platen uit gaan brengen: het lijkt wel de jaren 90 revisited! Komt dat even mooi samen met mijn voornemen om een serie artikelen te gaan maken. Ik was het laatste jaar nogal eens wat muzikale herinneringen op aan halen, en bedacht me tegelijkertijd dat de jaren 90 voor mij nogal vormend zijn geweest op muzikaal gebied. En vervolgens ging ik me afvragen wat daar nog over was, mijn muziek van toen. Mijn bouwjaar is 1975 dus de periode 90-99 komt mooi samen met 15-24 jaar. De ontwikkelingspsychologie geeft aan dat de adolescentie nogal richtinggevend kan zijn voor de verdere ontwikkeling, dus zo langzamerhand begon ik wel zin te krijgen in wat zelfonderzoek. Dat zelfonderzoek ga ik doen in 50 afleveringen, waarin steeds een album dat me toen erg aansprak onder de loep zal worden genomen, om vervolgens te kijken wat ik er nu nog mee kan. Om het allemaal wat af te bakenen heb ik enkele regels opgesteld: vijf platen per jaar (hoewel dat een bepaald jaar al niet gaat lukken, dan weet je dat alvast), één album per artiest, en ik moet ze ontdekt hebben in het jaar van uitkomen. Dus geen Laughing Stock van Talk Talk, of The Sound Of Perseverance van Death, of Grey van Sofa, want ik was zo dom om ze pas in ergens begin jaren 00 op waarde te schatten. De selectie is inmiddels gemaakt, na veel geschrap en gestreep, dus ergens in de komende weken zal het eerste artikel gaan komen; chronologisch, dus de komende tijd is het 1990 all over again!

(door: Bas)

Het schaduwkabinet: week1 - 2010

Het nieuwe jaar begint ijskoud, waarschijnlijk door de kille wind die momenteel uit IJsland waait.Ook supercool zijn onze lijstjes uit het:


We luisterden naar: The Clientele, Gore Slut, Tom Waits, Angina P, Zëro, Matt Elliott, Nick Cave & Warren Ellis, Peter Broderick, Lonely London Lad, Şebnem Ferah, Shafiq Husayn en Jesse Johnson. En keken naar: Everybody’s Fine.

Oh en de beste wensen voor 2010 natuurlijk!