Bobby Previte is drummer, bandleider en componist. Een manusje van alles, iemand die te plaatsen is tussen mensen als Frank Zappa, Charles Mingus en Miles Davis. Bepaald niet de minsten dus. Previte leerde componeren bij Morton Feldman en combineert met gemak jazz, rock, surf en improvisatie, nou ja, eigenlijk alles. Recentelijk werden de mogelijkheden van doom metal en jazz verkend. Op de website van Bobby Previte (www.bobbyprevite.com) staan sinds kort een serie live-opnames beschikbaar voor download en online-streaming, die niet alleen van bijzonder hoge kwaliteit zijn, maar ook een belangrijke toevoeging zijn op de imposante discografie van de man.
In maart 2006 was ik getuige van één van de hardste concerten ooit. Bobby Previte presenteerde zijn nieuwe band Coalition of the Willing in een kleine zaal in Muziekcentrum Vredenburg. De muziek was meedogenloos hard, het versloop van het concert chaotisch en had meer weg van een openbare repetitie dan een gestructureerd concert: nummers van elkaar onderscheiden was bijna onmogelijk en muzikanten wachtten wanhopig op aanwijzingen van bandleider Previte zelf, die op een gegeven moment de muzikanten van nieuwe bladmuziek voorzag terwijl ze nog aan een nummer bezig waren. Nog groter was mijn verbazing toen ik later cd-opnames van de band hoorde: een verschil van dag en nacht. Netjes geproduceerde muziek, korte nummers met een kop en staart die knap in elkaar stak. Hier was over nagedacht, over het concert in Vredenburg duidelijk niet.
Wie de discografie van Previte bekijkt, ziet dat de man niet heeft stilgezeten en sinds 1985 bijna elk jaar wel een cd uitbracht. Probleem alleen is dat die cd’s nauwelijks te verkrijgen waren, want ze verschenen op kleine onafhankelijke labels die vaak niet fatsoenlijk gedistribueerd werden. Het is erg prettig dat Bobby Previte een aantal unieke uitgaven beschikbaar heeft gesteld via zijn website. Zo kondigde hij dit jaar een serie cd’s en dvd’s aan die alleen daar te bestellen was, en waarvan nu een selectie gratis te beluisteren is (en aan te schaffen als download) is in hoge geluidskwaliteit. Daaronder bevindt zich de eerste lp van Previte, een in eigen beheer uitgebrachte lp uit 1980 die sterk aan de bigbandmuziek van Charles Mingus refereert. Ook staat in de liner notes staat te lezen hoe alles aan het persen van de lp verkeerd liep: verkeerde labels, verkeerde persingen. Van het totaal aantal van 1000 lp’s houdt Previte slechts 100 juiste persingen over. De teleurstelling was groot. Pas in 1985 brengt Previte een nieuwe lp uit.
Dan woont hij in New York en vormt daar een spil van de Downtown scene met mensen als John Zorn, Tom Cora, Wayne Horvitz en Elliott Sharp. Met Zorn neemt hij later een opmerkelijke cd op met korte improvisaties van telkens één minuut, getiteld ‘Euclid’s Nightmare’ (helaas niet beschikbaar op de website). Het is waarschijnlijk de meest toegankelijke improvisatie-cd die ik ooit gehoord heb. Dit komt voornamelijk omdat Previte zich opstelt als begeleider van Zorn en hem alle ruimte geeft, in plaats van een dialoog aan te gaan wat veel impro-duo’s kenmerkt. Als toegift op de cd staat een discussie over waar de twee gaan lunchen.
Wel beschikbaar op de website zijn live-opnames van Previte’s band ‘Bump The Renaissance’: een jazzgeoriënteerde band met blazers die vorig jaar in een doorstart als ‘The New Bump’ beleefde met een andere bezetting. In deze band komt de kennis van harmonieleer goed naar voren in intelligente en verrassende blazersarrangementen. Met name de studio-cd ‘Counterclockwise’ is een hoogtepunt: live in de studio bouwt Previte met een handjevol riffs en ritmes een onweerstaanbaar programma vol jazz, funk en soul, met als hoogtepunt een bewerking van ‘And The Wind Cries Mary’, gecombineerd met Miles Davis’ ‘Mademoiselle Mabry’. Previte’s website biedt opnames van Bump The Renaissance, gemaakt in 2001 in Nederland.
Erg de moeite waard zijn ook de live-opnames van het eerder genoemde Coalition of the Willing. De gehele Amerikaanse tournee was korte tijd op cd te bestellen (16 optredens), en op dit moment zijn er 4 sets van elk een uur te beluisteren. Deze optredens vonden plaats in mei 2006, dus na het Vredenburg-optreden dat ik zag. Niet alleen is de bezetting veranderd van de band (2 blazers in plaats 1), de band is veel beter op elkaar ingespeeld. Nog altijd zijn veel nummers niet te herkennen, maar nu in positieve zin: soms blijft er niet meer dan een melodie over van een stuk, of wordt het oorspronkelijke tempo of ritme overboord gezet. Het materiaal wordt afgebroken en weer vakkundig in elkaar gezet. Met name de nieuwe blazersarrangementen in sommige stukken (afwezig op de cd), zijn erg de moeite waard, evenals de psychedelische bluesgitaar van Charlie Hunter, die alle ruimte krijgt. Het Hammond-orgel van Marco Benevento is ronduit smerig, terwijl op de cd Jamie Saft vooral heel netjes speelt.
Bovenstaande is slechts een greep uit het aanbod van live-streams: ook is er een live-opname beschikbaar van het ambitieuze Miro-project van Previte (kamermuziek, geïnspireerd door 23 Miro-schilderijen), een selectie van impro-duo’s met o.a. Zeena Parkins en Elliott Sharp en opnames van een nieuw project met Europese jazzmusici, waarvan in september dit jaar een cd zal verschijnen.
link naar de audio-streams en downloads: http://bobbyprevite.bandcamp.com/
EvR
Volgens mij was ik ook bij dat Coalition of the Willing optreden, maar zó hard was het toch niet? In vergelijking met een normaal rockconcert iig niet. Heb je die sludgeplaat gehoord die hij met Saft heeft gemaakt? Dat verwacht je dan helemaal weer niet (Black Shabbis was nog niet uit toen). :)
Geplaatst door: Martijn Busink | 27-7-09 om 13:28
ik vond het wel vrij hard toen, zeker voor 'n jazzfestival. voor een rockconcert viel 't nog mee. die sludgeplaat ken ik niet, hoe heet 'ie?. Op de website staan al 2 of 3 platen genoemd die 'ie met Saft heeft gemaakt. Black Shabbis zal daar wel uit voortgekomen zijn, Previte drumt op een aantal tracks van die cd.
Geplaatst door: EvR | 28-7-09 om 11:58
Swami LatePlate, "Doom Jazz", heb alleen nog maar flarden bij m'n Previteminnende broer gehoord. Ik hoor nu ook een subtielere piano opening … ik had alleen nog vuige sludge gehoord.
Geplaatst door: Martijn Busink | 28-7-09 om 15:18
Swami klinkt meer als Bohren & Der Club of Gore, ik verwar ze met Beta Popes: Previte, Saft + Skerik (Critter's Buggin').
Geplaatst door: Martijn Busink | 28-7-09 om 16:09
die previte heeft me teveel bandjes! beta popes ken ik ook niet.
Geplaatst door: EvR | 29-7-09 om 14:32
Bedankt voor de tip Eric! Ik ken alleen die Miro-plaat, maar dit is een mooie aanleiding om Previte eens wat verder te verkennen.
Geplaatst door: Thijs | 31-7-09 om 9:24