De leden van Sigur Rós zien er niet uit als doorsnee rockmuzikanten. Maar alles is nou eenmaal anders als je uit IJsland komt, zo lijkt het wel.
In ‘Heima’ zien we de band op verschillende locaties in IJsland een serie gratis optredens geven. In korte interviewfragmenten kijken de leden van de band op de tournee terug. Ze komen schuchter en verlegen over, vooral de zanger. In korte afgemeten zinnen spreken ze over de gratis optredens, alsof het allemaal niets voorstelt. Alsof het allemaal niet zo belangrijk is, spelen in een bandje en wat optredens doen. ‘Gepland wordt er nauwelijks bij ons’, zegt één van de leden.
Ik kan me geen mooiere reclame voor het IJslandse landschap voorstellen dan deze documentaire, die er nagenoeg perfect eruitziet. Alles klopt: de oogverblindende, gevarieerde landschappen gecombineerd met diezelfde, kale muziek met alle ruimte. Sigur Rós betekent vooral ruimte, er is geen plaats voor drukte of ego’s. De band weet ook moeiteloos de muziek aan te passen aan de omgeving, of dat nou een groot podium in Reykjavik is of een verlaten fabriekspand ergens vlakbij een verlaten dorp, of volledig akoestisch als dat zo uitkomt. Ook de plaatselijke fanfare mag meedoen, of het dorpskoor. Anything goes.
‘Heima’ is een visueel gezien erg geslaagd, maar als banddocumentaire wat minder. Over de muzikanten kom je verder niets te weten. Ook ontbreekt enige achtergrond over het land zelf. Een overzichtskaart met daarop de verschillende locaties was wel heel aardig geweest. Het is ook duidelijk dat de docu voor een jong publiek is gemaakt, dat snel verveeld raakt en dat is waarschijnlijk de reden dat scènes nooit lang duren, net als de shots van de omgeving. Het geeft ‘Heima’ een wat gehaaste indruk en ik heb de indruk dat er massa’s beeldmateriaal zijn gesneuveld op de montagetafel. Ook is er niet voor niets een bonus-dvd bijgeleverd waar de optredens helemaal op staan, in de film zelf blijft het bij fragmenten. Dit is zeker geen overbodige luxe. Wat er overblijft is echter niet te missen, ook wanneer je niet van de muziek van Sigur Rós houdt.
EvR
Ik vind Heima het beste sigur ros produkt. Zet het liever op dan een plaat van ze. Landschap is geweldig ja (en zo ziet het er in het echt ook nog uit ook). Wat mij trof was het sociale gehalte van de optredens. Helemaal geen band die de gestudeerde muziekliefhebber treft. Heel het dorp komt kijken en geniet. Dat zegt ook iets over het klimaat daar, waardoor IJsland in alle vrieskou aanvoelt als een vreseslijk warm land.
Geplaatst door: Olaf K. | 22-1-09 om 16:45
Die schoenen (vader&dochter?) op de onderste foto :-)
Heb geen Sigur Rós meer gedraaid sinds () maar je stukje maakt me toch wel nieuwsgierig naar Heima...
Geplaatst door: willem | 23-1-09 om 11:09