De Subjectivisten

Working on a Dream

Vijf albums in acht jaar. Je kan er niets anders dan respect voor hebben. Het was (dus toch) een goede zet om de accu op te laden in de stille jaren '90 en dan weer behoorlijk relevant knallen. Tuurlijk, het zijn geen vijf sterren-albums, al wil Rolling Stone ons anders doen geloven, maar je kunt ze niet schouderophalend afdoen, zoals bij een Van Morrison.

Techno, de deining, de polder

Met een omweg komt OMC uiteindelijk uit bij de bespreking van Ezekiel Honigs betoverende sad techno meesterwerk Surfaces Of A Broken Marching Band.

Januari impressie

Het moet rond deze tijd geweest zijn, vele jaren terug, dat ik als kleine jongen op schaatsen naar school ben gegaan. De straten bedekt met een dikke laag ijs. Strenge winters zijn dan nog de normaalste zaak van de wereld, niemand die daar woorden aan vuil maakt. Als kind geniet ik van die winters in al hun facetten, al is het maar omdat variatie je favoriete seizoen (de lente) extra glans geeft. Sleeën, schaatsen, sneeuwballengevechten en op straat spelen.
Tegenwoordig vind ik het leuk voor mijn kinderen en kan ik er maar ten dele van genieten. Hoewel, als je langs het Gein wandelt of fietst wat mij betreft en de rijp op de bomen ligt als een ongekunstelde ansichtkaart dan word ik daar toch weer nostalgisch van. De ijspret van weleer lijkt even boven te komen, maar heeft toch ook wel voor een deel plaats gemaakt voor een meer beschouwende blik. Het haardvuur dat het huis van mijn ouders vroeger heeft opgeleukt is vervangen door muziek. Lekker binnen, behaaglijk brandend.
Daar knispert Larsen met La Fever Lit. De Italianen bewijzen ook met min tien deels te kunnen ontdooien en lijken net als ik meewarrig terug te blikken en tevens stevig vooruit. Terugblikken in de maand dat mijn zoon alweer 9 jaar is geworden is dan ook niet zo raar. Larsen brengt de grillige wereld in huis en weet toch samen met Little Annie hartverwarmende muzikale haardblokken te brengen. Gezien de relatief strenge winter, de dichtgevroren Vecht, gebarsten zoab en een heuse marathon op natuurijs ter onderstreping, hoeft Antony (And The Johnsons) getuige zijn The Crying Light wellicht toch niet op zoek naar een andere wereld ("Another World"). Oprecht huilen om Moeder Aarde, ach, hij heeft ook wel gelijk. Het is een wonderschone waarschuwing aan ons allen en het biedt troost. Zo mooi en vol overgave dat je zelfs bijna aan de boodschap voorbij gaat. Een “langzaam lekkende wond” zou de Dakota Suite roepen. Zij brengen met The End Of Trying helemaal een fraaie ode aan de winter. Zowel frontman Chris Hooson als de gast-cellist en veteraan David Darling dragen melancholie op handen. En ik hen weer. Elegi toont met Varde de meest duistere kanten van de winter (op de Zuidpool). Hoewel we de donkerste dag al hebben gehad, lijkt het daglicht bij Elegi helemaal geen kans te krijgen. Bij de keel grijpende pracht met hier en daar stemflarden en vioolstukken. Onze hebberigheid tijdens de rustige muziekmaand januari wordt toch nog beloond met de filmische, spookachtige schoonheid Black Hill: Midnight At The Blighted Star van Human Greed. Het is de maand van de cello, op alle aanwezig behalve bij die van Elegi (wel een viool en contrabas) en van Julia Kent die op de eerste 2 genoemde en de laatste meedoet. Alle depressies worden prachtig weggestreken. De winter heeft zo ook zijn voordelen.

door Jan Willem Broek

Heima, a Film by Sigur Rós (DVD)

 

De leden van Sigur Rós zien er niet uit als doorsnee rockmuzikanten. Maar alles is nou eenmaal anders als je uit IJsland komt, zo lijkt het wel.

 

Subroutine Showcase (17/1) en Noorderslag (18/1)

In een nieuwe gastbijdrage slaat André Rozendaal een dubbelslag (ho, ho). Straight Outta Groningen, een verslag van Noorderslag 2009 en aanverwante festiviteiten.

Pom Pom - CD001

Als een dief in de nacht breng ik u techno. De lat wordt voor techno in 2009 meteen hoog gelegd met deze zwarte monoliet uit Berlijn. OMC hoort het goedkeurend aan.

I Am Trying To Break Your Heart - A Film about Wilco by Sam Jones

Yankee Hotel Foxtrot was de eerste Wilco-cd die ik kocht. De film die Sam Jones maakte over het opnemen en releasen van de cd wilde ik al langer zien, maar het kwam er niet van. Op een grijze winterdag zag ik hem dan toch.

Jaarlijst 2008: André Rozendaal

Ja, ze zijn er nog. Die zonderlingen die het ophouden tot in het nieuwe jaar en pas definitie een blik terugwerpen wanneer het jaar voorbij is. In een gastbijdrage geeft André Rozendaal tekst en uitleg. Gaan we de Subs Fleet Foxes vrij houden? De spanning is te snijden.