« september 2008 | Hoofdmenu | november 2008 »
L'homme qui vivait au coeur de la musique
Van sommige berichten schrik ik echt. Ik ga nietsvermoedend eens kijken op de website van Real World, staat daar in koeienletters dat Hector Zazou dood is. Het is een unieke artiest, van wie ik ook alles in huis heb; zelfs zijn producties. De naam Zazou is voor mij verbonden aan kippenvel, een sneller kloppend hart, avontuur, mysterie, een parallelle wereld en een onvergelijkbare schoonheid. Het is triest dat hij er niet meer is!
door Jan Willem Broek
Klik op onderstaande link voor het hele artikel!
Vroeger zat ik in een bandje dat The Yearlings heette. We maakten
Americana-muziek, een beetje in de lijn van onze helden, Ryan Adams,
R.E.M. en Uncle Tupelo. Het was best wonderlijk geweest voor
Nederlandse fans van die acts om een Nederlands bandje muziek te horen
maken die zo overduidelijk verbonden was met Amerikaanse traditie, zo
kregen we vaak te horen en te lezen. Hetgeen ik nooit echt begreep.
Hoeveel bands deden niet Pearl Jam, Nirvana en Green Day na? Ik zag
daarin geen kwalitatief, hoogstens een kwantitatief verschil. Ik moest
hier erg aan denken toen ik David Verbeeks film zag. Verbeek is een
bewonderaar van Aziatische cinema, met name van de films van Jia
Zhangke en Hou Hsiao Hsien. Ik ook. Dus daar zat ik dan op zondagavond,
te kijken naar wat een landgenoot met dat filmische gedachtengoed
gedaan heeft. En als ex-Yearling begreep ik onmiddelijk aan wat soort
kritiek hij zich blootstelt.
